..**noon**..'s profile^ - ^PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 16 2 June 2008 at USAโห ช่างเปน blog ที่ว่างเปล่ามากเลย มะได้ up มาชาติก่าและ อิอิ..
เวลาช่างผ่านไปเร็ว อย่างกะโกหก เมื่อเวลาผ่านไป เหตุการณ์ในชีวิตก้อย่อมเปลี่ยนเปลงไปตามกาลเวลา
ใครจะไปรู้ว่าจะมาโผล่ที่ LA เวลานี้เนี่ย 555 ช่างเปนเวลาที่มีหลายอารมณ์ซะจิง ๆ
มะว่าจะตื่นเต้นกะการที่ต้องบินเดี่ยวครั้งแรก แถมด้วย Eng ที่มีในตัวอันน้อยนิด
นึกว่าจะมะรอดถึงที่ซะแย้วว แต่ในที่สุดก้อถึงจนได้ 55
แต่ก้อทำเอาเหงื่อตกเหมือนกาน
ทั้งเหนื่อยและตื่นเต้น นั่งเครื่องนานมั่ก ๆ แถมเครื่องดัน delay ที่ HongKong อีกกลัวเรามะได้เที่ยวริงัย อิอิ..
ทำงัยได้ละครับก้อนั่งรอไป จนก่าจะถึงเวลา
ยังดีนะแค่บิน 2 ต่อถ้ามากก่านี้ มีหวังตายแหง ๆ
มองไปทางไหนก้อมะมีพี่ไทยหั้ย Say Hello แย้ว เอาวะเปนงัยเปนกัน
พอถึง สนามบินก้อต้องผ่าน Immigration ที่หน้าตาโหด ๆ ทั้งน้าน มะรู้จัก ยิ้มสยามแบบเมืองไทยบ้างเลยรึงัย
และแล้วก้อผ่านไปได้ เมืองเข้าสู่เมืองก้อ....
โปรดติดตามตอนต่อไปน๊าฮับ ..
October 24 Funny Dayเปนอีกวันนึงที่สนุกมาก คือวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้ไปเที่ยวกะเพื่อน ๆ แม้ว่าจะไปกันไม่กี่คนก้อตาม
ไปเจเจ (แล้วต่อด้วยพันธุ์ทิพย์) ขอขอบคุนเพื่อนร่วมเดินทาง
ก้อมี ดาว บัว วุด (เพื่อนใหม่ นิสัยน่ารักดี ม่ายบ่นซักคำแม้ว่าจาเดินตั้งแต่ 10 โมงยันทุ่มนึง ขอซูฮกคับท่าน)
เมื่อยมากก ขอบอกก แต่ก้อเตมไปด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าจาเดนดาวแกล้งตลอด
แต่ว่าเราก้อเอาคืนได้หลายยก เหมือนกาน อิอิ..
ไว้วันหลัง ไปเที่ยวกันอีกเนอะ มีความสุขจัง
-- คิดถึงเพื่อน ทุ้กคนเลยนะจ้ะ --
September 18 Colors Of LifeColors Of Life
หากเปรียบชีวิตคนเรากับสีต่าง ๆ ก้อคงเหมาะกันดี
เพราะในชีวิตของเรามีสิ่งต่าง ๆ มากมาย
ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน
เข้ามาหั้ยด้ายพบเจอไม่ว่าจะเปน
ความสุข
ความทุกข์
ความรัก
ความเหงาเดียวดาย
.................
ซึ่งหากเปรียบกับสีแล้ว ก้อมีสีสันมากมายไม่ว่าจะเปน สีขาว ดำ ชมพู ฟ้า ส้ม
ซึ่งสีต่าง ๆ ก้อสามารถแทนสัญลักษณ์ของความรู้สึกต่าง ๆ
ชีวิตเรามีสีเดียวมันก้อคงไม่เรียกว่าชีวิต
เพราะชีวิตเราทุกคนต้องมีล้มและเมื่อล้มแล้วก้อต้องเรียนรู้ที่จะลุกอย่างไรให้เร็วที่สุด
แล้วเราจะได้ประสบการณ์จากสิ่งต่าง ๆ ดังคำกล่าวที่ว่า
++ เป้าหมายในชีวิตไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
หากแต่เปนประสบการณ์ระหว่างทางที่ก้าวไปถึงเป้าหมาย ++ April 23 ภาพความทรงจำเฮ้อ ไม่ได้ up space นานแล้วมีเรื่องอะรัยต่าง ๆ มากมายที่ผ่านแวะเวียนในชีวิต
ไม่ว่าจะเปนหลังจากที่ฝ่าฟันกัน Topic เสร็จ
ก้อด้ายไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ ที่เกาะเสม็ด
มีความสุขจังที่ได้เก็บบรรยากาศของทะเล ในห้วงล้อมความอบอุ่นจากเพื่อน ๆ
(แม้ว่างานนี้จะขาดแนนอีกเหมือนเดิมก้อตามแต่ก้อม่ายเปนไร เพื่อนเข้าใจ)
หวังว่าคงจะด้ายพบเจอ และไปเที่ยวกับเพื่อนทุกคนกันอีกน้า
พอกับจากเกาะเสม็ดก้อได้กลับไปโรงเรียนเก่ากับเพื่อนสมัยมัธยม
(ร.ร. สตรีวัดระฆัง) ที่ ๆ เต็มไปด้วยความทรงจำที่ดีต่าง ๆ มากมาย
กับความสุขสมัยมัธยมเปนช่วงเวลาที่มีความสุขมาก
เพื่อน ๆ แต่ละคนเปลี่ยนแปลงไปมาก (สวยขึ้นกันท้างน้านแหละ 555)
แต่เราทุกคนก้อยังมีความเปนเพื่อนที่ดีต่อกันอย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
และแล้วความสุขสนุกก้อผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงวันที่ต้องเริ่มทำงาน
วันแรกที่ไปทำงานรู้สึกกลัว รู้สึกว่าเราจะต้องไปเจอกับอะรัยบ้างอ่ะ
ต้องเจอกับความเปลี่ยนแปลงใหม่ ๆ
แต่สิ่งที่เรากลัว มันก้อเปนเพียงแค่ความคิดเราเท่าน้านเอง
พี่ ๆ ใจดีมาก น่ารักเปนกันเองดี
ทำหั้ยเราม่ายค่อยกลัวมากนัก
แต่ยังงัยเราก้อต้องเรียนรู้อะรัยอีกมากมายในชีวิตของการทำงานที่ต้องมีความรับผิดชอบมากมาย
ท้ายสุดขอขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคน ไม่ว่าจะเปนที่มหาลัย และ ที่สตรีวัดระฆัง
ฝน พู ก้อย แอน สา บุญ แต เล็ก แนท ปาย
ดาว หมิง บัว แนน กิ๊บ เพื่อนที่แสนดีของเรา ที่ผ่านช่วงเวลาทั้งสุขทั้งทุกข์ร่วมกันมา เราจะเก็บเรื่องราวของพวกเราเอาไว้ในความทรงจำ
ตลอดไป เราจะยังคงเปนเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไปนะ January 04 ว้า !!! แย่จังม่ายรู้ว่าทำมัยช่วงนี้
ถึงได้ขี้เกียจจจจจ ขนาดนี้เนี่ย
เฮ้ออออ topiccccccc
ขนาดปีใหม่แล้ว จะเปนนู๋นุ่นคนใหม่ด้ายป่ะเนี่ย
....ด้ายอยู่แล๊น....
...สู้ตายฮับบ..
ปล. บ้าป่ะเนี่ยเรา พูดเองเออเอง December 21 สับสนจังเลยทำมัยเราถึงต้องสับสนด้วยเนี่ย
ก้อเราเปนคนเลือกเองม่ายช่ายเหรอว่า
จะไม่ไปสัมภาษณ์ที่ router
เพราะม่ายอยากทำ tester
อะรัยน้าถึงดลบันดาลให้สมัคร tester ตั้งแต่ต้นเนี่ย
แต่พอรู้ว่าเพื่อน ๆ ได้กาน
ก้อเลยสับสนม่ายรู้ว่าตัวเองตัดสินใจถูกหรือผิดอ่ะ
ม่ายงั้นก้อคงด้ายทำที่เดียวกานเกือบทั้งกลุ่มเลย
แต่ก้ออย่างว่าแหละเราต้องยอมรับในสิ่งที่เราเลือก
เพราะทุกอย่างเราเปนคนลิขิตด้วยมือของเราเอง
จงเชื่อว่าสิ่งที่เราเลือกเปนสิ่งที่ดีที่สุด
แอบหวังว่าอนาคตคงจะเจอกับสิ่งที่ดีกว่านะ November 18 เก๋ดีเนอะหวัง Create Table ขึ้นมาใหม่ เอาไว้ใส่ Data ของเราสอง จะ Insert ถ้อยคำ และทำนอง ให้ดังก้อง ทุก Columns ในใจเธอ >>>>> จะ Select เลือกสรร แต่สิ่งดี From ทุกที่ หามา ให้เสมอ แม้จะ Where ลำบาก ยากพบเจอ แค่ Order By เธอได้โดยพลัน >>>>> จะ Alter Table เป็นอย่างดี Primary Key ก็จะมี เธอกับฉัน จะรักษา ให้Unique ชั่วนิรันดร์ ขอยึดมั่น เป็น Constraint ประจำใจ >>>>> จะ Index รักเธอเป็นพิเศษ จะ Update รักกัน ให้สดใส จะ ประสาน Relation สัมพันธ์ใจ เผื่อจะได้ Rows น้อย ไว้เชยชม >>>>> LOVE แสนหวาน ที่ให้เธอ โดน Trigger ทำลาย เสียจนขม รักที่สร้าง ถูก Delete จนแทบล่ม แทบเป็นลม RollBack กลับ ไว้ไม่ทัน >>>>> เหตุใดรัก ที่เธอเคย Commit ไว้ กลับหวั่นไหว เพราะ Foreign Key คนนั้น เธอแอบ Join ความรัก นอกใจกัน ทิ้งให้ฉัน เดียวดาย กับค่า NULL November 15 ม่ายช่ายจะรักใครก้อด้ายน้าม่ายช่ายจารักใครก้อด้ายนะ
ม่ายช่ายใครก้อด้าย ที่จาใช้คำว่าแฟนอย่างสนิทใจ
อย่าใจร้อนกับคำว่า "รัก"
อย่าใช้เหตุผลแค่เพราะ ความเหงา
หรือตอนนี้มีใครเข้ามาจีบหรือสนใจ
ปล่อยให้หัวใจได้ทำหน้าที่ตามหาความรัก
ที่อบอุ่นบ้าง แม้อาจจะต้องใช้เวลามากก้อตามที
แต่ก้อคงดีกว่าการเสียเวลากับ
ความรักอันแสนมักง่าย
^ .................... ^ November 09 เซ็งๆๆๆ เซ็งจังเลย ทำมัยชีวิตมานถึงมีแต่งานเนี่ย
ทำมัยมันกระเตื้องช้าขนาดนี้
.... เหนื่อยจังเลย .....
เฮ้อ........................... October 31 มะวานไปสอบ TU-GET มาแหละ มะวานไปสอบ tu-get มาแหละ
เฮ้อ สุด ๆ เลย ทำม่ายด้ายอ่ะดิ ก้อม่ายด้ายสัมผัสกับ eng
มานานนมแย้ว เลย งู ๆ ปลา ๆ สุด และที่แย่กว่านั้นนะ
ได้สอบที่วิทยาลัยนาฏศิลป์นี่ดิ ร้อนสุด ๆ เลย
เลยม่ายมีสมาธิทำข้อสอบอ่ะดิ
เฮ้อ คนเราโทดไปหมด มะเห้นเกี่ยวเลยเนอะ
แต่ก้อหาข้ออ้างหน่อยลากานเนอะ
พอสอบเสดก้อไปกินข้าวและก้อไปศูนย์ประชุมสิริกิตต่อ
ก้อเริ่มเครียดหนักกว่าเดิมอีก ไหนจะคะแนน
TOEFL ,GRE,GMAT คงไกลเกินเอื้อมละมั้ง
ความสามารถก้อมีน้อยนิด
คงต้องดิ้นรนกานอีกต่อไปเนอะ October 19 ม่ายรู้จาเริ่มงัยกับงาน web app เนี่ย เบื่อจังเลย งงกับงาน web app มาก ๆ
ม่ายรู้จะเริ่มตรงไหนง่ะ
หรือว่าเราเปนคนเข้าใจอะไรยากน้า เฮ้อ เหนื่อยจัง
แล้วเมื่อไหร่เราถึงจาด้ายเริ่ม ทำ Topic ซ้าทีเนี่ย
ยังม่ายด้ายเริ่มเลยอ่ะ
......................................................
October 17 ม่ายเหนต้องกลัวเลย ก้อแค่ความรักยามเมื่อของรักนั้น... พรากจากเราไป หรือ อาจยังไม่ได้มา... ก็ไม่ผิดหวัง พลุ่งพล่าน เร่าร้อน...เดือดดาล เหมือนก่อน มันเข้าใจได้ว่า --- ยังไม่ถึงเวลา ---- ไม่ถึงจังหวะเหมาะสม ....รอคอยได้...ไม่เดือดร้อน... เพราะเชื่อมั่นจริงๆ ว่า ถ้าเขาเป็นของเรา....เขาจะกลับมา ถ้าเขาไม่กลับมา แสดงว่า “ไม่ใช่ของๆเรา ตั้งแต่แรกแล้ว” *~*~*~*~* พอฉัน “เต็มเปี่ยม” กับตัวเอง ทำความรู้จักกับตัวเอง ---- อย่างถ่องแท้ เรา “ผิด” ตรงไหน ก็ยอมรับอย่างกล้าหาญ เรา “ถูก” ตรงไหน ก็หัดชมตัวเอง ขอบคุณ ตัวเอง ด้วย...ที่ใช้ชีวิตได้ “ดีงาม” *~*~*~*~* พอคนรักของเรา เขาไม่เห็นค่าเรา เราก็สามารถยักไหล่ได้สบายๆ แล้วบอกว่า “นั่นมันปัญหาคุณ ไม่ใช่ปัญหาฉัน” “คุณไม่เห็นค่าฉัน ฉันก็เห็นคุณค่าตัวเอง” “คุณเป็นคนเสียคนดีๆในชีวิตไป แต่ฉันได้ประสบการณ์ที่ได้รักคุณมา” ...เพราะ เรารักใครอย่างแท้จริงไม่ได้หรอก... “หากเรายังไม่รักตัวเองเลย” เบื่อจัง เมื่อไหร่จะได้ปิดเทอมซะทีเน้อ เฮ้อ เมื่อไหร่งานจะเสดซะทีเน้อ
เหมือนม่ายด้ายปิดเทอมเลยอ่ะ
เปนการสอบที่ยื่ดเยื้อ
มากมากเลย
|
|
|
